Η συζήτηση για τις στρατηγικές της Αριστεράς κυριαρχείται από την παραδοσιακή οντολογία. Οι τάξεις δημιουργούνται έξω από την πολιτική, στις παραγωγικές σχέσεις. Δουλειά του αριστερού κόμματος είναι να συντάξει την τάξη πολιτικά, να μεταφράσει και να μεταφέρει τα συμφέροντά της στην κεντρική πολιτική σκηνή. Οι συμμαχίες και οι συνασπισμοί δημιουργούνται από τα πάνω και στηρίζονται […]

Σε προηγούμενο άρθρο υποστηρίχτηκε ότι ο μεταπολιτευτικός δικομματισμός δημιούργησε το «τέλειο έγκλημα», ένα πλέγμα νομικών διατάξεων που προστατεύουν πλήρως τους πολιτικούς. Κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος, μόνο η Βουλή μπορεί να ασκήσει δίωξη κατά υπουργών για αδικήματα που τέλεσαν «κατά την άσκηση των καθηκόντων τους». Η αρμοδιότητα ασκείται το αργότερο μέχρι δύο χρόνια μετά […]

Η Χάνα Άρεντ έγραψε το 1951 ότι μπορεί μια ωριαία μέρα να αποφασίσει η ανθρωπότητα δημοκρατικά ότι ένα μέρος της πρέπει να εξολοθρευτεί. Η Άρεντ το έγραψε αυτό στον απόηχο του Ολοκαυτώματος, όταν είχε γίνει προσπάθεια να εξολοθρευτούν οι Εβραίοι, οι ομοφυλόφιλοι και οι Ρομά, όχι για το τι έκαναν αλλά για το ποιοι ήταν, […]

Ο Τραμπ, ο Ολάντ και η Μέι υποστήριξαν ότι οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί της Συρίας ήταν νόμιμοι και απαραίτητοι για να τιμωρήσουν τη χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς Ασαντ και να προστατεύσουν τον συριακό λαό από ανθρωπιστική καταστροφή. Η Νέα Δημοκρατία έτρεξε να επιδοκιμάσει τους βομβαρδισμούς. Αλλά παρ’ ότι συνεχώς επικρίνει την κυβέρνηση γιατί την […]

Η συζήτηση για το Μακεδονικό αποτελεί εργαστήρι για την κατανόηση της ιδεολογίας. Η Μακεδονία, ακούσαμε, είναι είτε ιστορία είτε γεωγραφία, αποκλειστικά ελληνική ή κομμάτι και άλλων, έθνος ή πληθυσμός, γλώσσα ή διάλεκτος, περιφέρεια ή κράτος. Και αυτά μόνο στην Ελλάδα. Αν ακούσουμε τι λέγεται στην ΠΔΓΜ θα προσθέταμε και πολλά ακόμη. Αυτό που έγινε σαφές […]

Οι αναλύσεις για το συλλαλητήριο της Αθήνας πρόδιδαν μια αμηχανία. Οι αριστεροί τόνισαν σωστά τον εθνικισμό των ομιλιών και την έντονη παρουσία των ακροδεξιών, αλλά είχαν πρόβλημα με τους αριθμούς. Οι δεξιοί επέμεναν στο μέγεθος των συγκεντρωμένων -τη «λαοθάλασσα» που εξέφραζε την «ψυχή του έθνους»-, αλλά το παρουσίασαν ως αντικυβερνητικό. Το συλλαλητήριο αποτελεί τους «νέους […]

Μετά το 1989 τα ανθρώπινα δικαιώματα έγιναν η τελευταία «οικουμενική» ιδεολογία. Ενώνουν τον Βορρά με τον Νότο, τους καπιταλιστές της παγκοσμιοποίησης με τους κινηματίες της αντιπαγκοσμιοποίησης, τους φιλελεύθερους του πρώτου κόσμου με τους επαναστάτες του τρίτου, τους «δικαιωματικούς» και τους «κρατιστές». Για κάποιους αποτελούν σύμβολο του φιλελευθερισμού ή του ατομισμού, για άλλους της κοινωνικής δικαιοσύνης […]

Γράφαμε στο προηγούμενο ότι όταν «ο εγωκεντρισμός γίνεται κυρίαρχη κοινωνική ηθική, αυξάνει τις ανισότητες και δημιουργεί πραγματικούς και φανταστικούς φόβους. Το δόγμα “νόμος και τάξη” επεκτείνεται, η αστυνόμευση γενικεύεται, η κατάσταση ανάγκης μονιμοποιείται. Η εγωκεντρική ελευθερία οδηγεί σε έναν ολοένα εντεινόμενο καταναγκασμό» (http://www.efsyn.gr/arthro/eleytheria-isotita-katastoli). Λίγες μέρες αργότερα, η αντιπαράθεση για την «ανομία» και οι αποκαλύψεις για […]

Η πτώση του «υπαρκτού» σοσιαλισμού και η αποχώρηση του ανύπαρκτου κομμουνισμού ήταν το αποκορύφωμα μιας μακριάς περιόδου πολιτικής ήττας και θεωρητικής αποτυχίας της Αριστεράς. Τα συντρίμμια του τείχους του Βερολίνου χτύπησαν κυρίως τους δημοκράτες κομμουνιστές και τους αριστερούς σοσιαλιστές, αυτούς που πρώτοι κατήγγειλαν την παραμόρφωση της ιδέας του κομμουνισμού από την πολιτική πρακτική κρατών και […]

Υπάρχει μια κατηγορία σχολιαστών σε έγκυρες εφημερίδες που στάζουν χολή και δηλητήριο, χρησιμοποιούν την ημιμάθεια για επίδειξη γνώσης και το μισανθρωπικό «χιούμορ» για τη δολοφονία χαρακτήρων. Ένας τέτοιος έγραψε πρόσφατα ότι αποφεύγω να συζητήσω ή δεν καταλαβαίνω την έννοια της ελευθερίας. Μια και δεν φαίνεται να διαβάζει βιβλία, ας εξηγήσω μερικές βασικές έννοιες. Ας ξεκινήσω […]