Αριστερά

ΑριστεράΕλλάδαΠολιτική

Ο χρόνος δεν είναι ούτε ενιαίος ούτε ομοιόμορφος, μια διαδοχή από «τώρα». Η ζωή μας ξετυλίγεται σε αλληλοεπικαλυπτόμενους χρονικούς κύκλους, άλλους μικρούς και πυκνούς, άλλους μακρείς και αργόσυρτους. Πάρτε για παράδειγμα κάποιον που ετοιμάζεται για εξετάσεις τον επόμενο μήνα, προπονείται για ένα πρωτάθλημα κολύμβησης που θα γίνει σ’ έναν χρόνο, ενώ για αρκετά χρόνια γράφει […]

ΑριστεράΕλλάδαΠολιτική

Στο προηγούμενο άρθρο άρχισα να περιγράφω τον θυμό των βουλευτών της αντιπολίτευσης και κληρονομικώ δικαιώματι ιδιοκτητών της εξουσίας προς τους «ξεβράκωτους» βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που είχαν το θράσος να εισβάλουν στο γήπεδο και τον ναό τους (http://www.efsyn.gr/arthro/apo-tin-edra-sta-edrana). Η περίπτωσή μου τους ξένιζε, μια και ως καθηγητής του Πανεπιστημιόυ του Λονδίνου δεν ταίριαζα με τα στερεότυπά […]

Πολιτική

ΑριστεράΕλλάδαΠολιτική

Ο χρόνος δεν είναι ούτε ενιαίος ούτε ομοιόμορφος, μια διαδοχή από «τώρα». Η ζωή μας ξετυλίγεται σε αλληλοεπικαλυπτόμενους χρονικούς κύκλους, άλλους μικρούς και πυκνούς, άλλους μακρείς και αργόσυρτους. Πάρτε για παράδειγμα κάποιον που ετοιμάζεται για εξετάσεις τον επόμενο μήνα, προπονείται για ένα πρωτάθλημα κολύμβησης που θα γίνει σ’ έναν χρόνο, ενώ για αρκετά χρόνια γράφει […]

ΕλλάδαΠολιτική

Όταν συμβαίνουν μεγάλες καταστροφές, το πρώτο ερώτημα είναι «ποιος φταίει;», «πώς φτάσαμε εδώ;». Ακολουθώντας τη ρήση του Leibniz «nihil sine ratione», «τίποτε δεν γίνεται χωρίς λόγο», προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε την αιτία της καταστροφής, να βρούμε ποιος ευθύνεται, να απαγγείλουμε κατηγορίες. Ο λόγος περί ευθύνης, μαζί με την περίοδο του πένθους, γίνεται έτσι αμυντικός μηχανισμός απέναντι […]

Φιλοσοφία

ΠολιτικήΦιλοσοφία

Πώς μπορούμε να γράψουμε για την καταστροφή; Ο Μορίς Μπλανσό στο βιβλίο του με αυτόν τον τίτλο γράφει ότι η γραφή η ίδια είναι μια καταστροφή, μια απουσία, μια ρήξη: καταστροφή του υποκειμένου, του Εγώ (είμαι), που χάνει την κυριαρχία του και γίνεται παιχνίδι και έρμαιο των λέξεων. Είναι η γλώσσα γέφυρα ή φράγμα στην […]

Νόμος και ΔικαιώματαΠολιτικήΦιλοσοφία

Η απεργία πείνας έγινε πάλι μόνιμος τρόπος διαμαρτυρίας και αντίστασης. Οι 300 της Υπατίας, οι μετανάστες στην Αμυγδαλέζα, οι Σύροι πρόσφυγες στο Σύνταγμα, ο Ρωμανός το 2014, ο Δημάκης σήμερα επιστρέφουν σε μια αρχαία μέθοδο αντίστασης. Γιατί λιμοκτονούν στην κοινωνία της αφθονίας; Αυτονομία και ανυπακοή Οι απεργοί πείνας είναι ο βαθμός μηδέν της ανθρωπότητας. Είναι […]